Darwin?????

Zo! Dus jullie dachten dat ik in Darwin zit/geweest ben? Nou niet dus :). Ik was er wel op weg naar toe, maar plannen kunnen hier per dag, wat zeg ik, per minuut wijzigen. Donderdag 26 mei was ik inderdaad op weg naar Darwin na woensdag de 25ste de 'staircase to the moon' in Broome nog te hebben gezien. Werkelijk spectaculair en zeker geen tegenvaller zoals we allemaal wel verwachtten na het zien van vele foto's overal die te mooi om waar leken te zijn. De maan komt heel groot op boven zee, net zo rood als de ondergaande zon. Uiteindelijk kleurt hij wel via een soort oranje naar een soort geel en tijdens het 'stijgen' is er dus een zeer bijzondere reflectie te zien op het water; kaarsrechte streepjes waardoor het dus net lijkt alsof er een trap naar de maan loopt. Helaas was het een beetje lastig om foto's van dit fenomeen te maken. Iemand vroeg mij of ik de vuurdanser (die waren er ook op het strand) op de foto had gezet toen ik een foto van de staircase liet zien, dus dat zegt wel genoeg over de kwaliteit van mijn foto's. Dus je moet maar naar Broome komen, als je het ook wilt zien (of even wat speurwerk op internet verrichten).

 

Maar goed, na een verder niet zo bijzonder avondje uitgaan in Broome, vertrok ik dus donderdag 26 mei richting Darwin. Onderweg de Geiki-Gorge gezien. Er zouden zoetwater-krokodillen moeten zien, maar die heb ik helaas of gelukkig niet gezien (maar zoetwaterkrokodillen zijn eigenlijk niet gevaarlijk, de 'salties' wel, die trouwens ook in zoetwater voorkomen. oke, ik dwaal weer eens af...). Verder nog wat Boab bomen gezien (heel brede stammen, het lijkt net alsof er meerdere bomen uit een stam komen en in eentje sloten ze vroeger gevangenen op. Wisten jullie trouwens dat de laatste ophanging in Australie in de jaren zestig in Perth was? Wanneer was dat in Nederland afgeschaft? Ergens vlak na de middeleeuwen of zo??? Jaja, dwaal weer enorm af). Ook nog door de plaatsjes Fitzroy Crossing en Halls Creek gekomen. Niets bijzonders, alleen veel aboriginals overal.

 

Zaterdag 28 mei kwam ik aan in het overweldigende plaatsje (ahum...) Kununurra! Het was zo leuk dat sommigen het de naam (beetje plat, bij deze ben je dus gewaarschuwd!) C*ntunurra gegeven hadden. En ik vond het zo prachtig daar, dat ik besloot er te blijven voor een tijdje. Kununurra ligt tussen Broome en Darwin in, ongeveer 1000 km van Broome. Het leek me toch niet zo verstandig om even naar Darwin heen en weer te gaan, want dat is 1840 km van Broome (al hoewel iedereen hier heel anders tegen afstanden aankijkt dan in NL, hier is bijv. 200 km echt niets, in NL ben je bijna het land uit :)). Plus dat ik kans op weer een nieuwe carriere qua werk had in Kununurra en wel in de meloenen... Jaja, Laura heeft tien (!) dagen achter elkaar meloenen weten te plukken en zelfs nog pompoenen ook (maar niet die Halloween-gevallen, maar 'Butternuts', ook wel zwaar genoeg), dus ik ben nu heel sterk (vrouwelijke variant van Popeye bijna)! Maandag 30 mei begonnen. De zondag ervoor nog met wat andere backpackers de zonsondergang vanaf Kelly's Knob (een soort bergje in de buurt) bekeken. Niet al te boeiend. Maandag ging ik om 5.30 uur naar buiten om op goed geluk om werk te vragen bij de busjes die de mensen ophalen voor het werk. Bij de tweede bus waar ik vroeg had ik geluk. De 19-jarige (!) supervisor had nog wel iemand nodig. Meloenen plukken is echt geen pretje, maar door de crew was het te doen. En het betaalt oke, met een normaal uurloon. 

In het begin waren er bijna alleen maar jongens en een Duits meisje en ik (in de loop van de week kwamen er nog drie meiden bij en later nog een stel Japanners). Er rijdt een trekker met 6 bakken over het veld en je hebt dus allemaal rijen met meloenen. Arme backpackertjes (nou ja, ook wat Ozzies, dat is misschien nog wel triester) lopen achter die bakken en gooien daar de rijpe meloenen in. Dat is altijd het gedonder met fruit plukken, vrijwel nooit is al het fruit rijp en je moet dus nog selecteren wat je plukt ook. Bij de 'rockmelons' zie je een kleine scheurlijn lopen langs de stam en dan kun je ze dus plukken. Je moet ze dus allemaal controleren. En je bukt de hele tijd. Als je dus wilt weten hoe het is, moet je eens minstens 8 uur lang op een warme zomerdag (minstens 30 graden) gaan lopen. Niet al te snel en om de 1 a 2 passen buk je naar de grond waarbij je soms wat prikken voelt in je hand (want die plantjes zijn niet al te zachtaardig, pompoenplanten zijn trouwens nog erger) en zo nu en dan til je iets op van redelijk gewicht (neem bij voorkeur een meloen :P) die je voor je uit gooit (wel eerst weer even op staan). Veel plezier zou ik zeggen! Gelukkig waren de jongens wel zo aardig om je even te helpen wanneer je de tractor niet bij kon houden. behalven rockmelons hebben we ook southern cross rockmelons geplukt (makkelijker want daarbij zie je aan de kleur of ze rijp zijn), white honey dew (die moeten wit zijn en je snijdt ze los met een mes) en golden/yellow honey dew (zelfde verhaal als bij de white honey dew alleen zijn ze dan dus goudkleurig geel als ze rijp zijn). En dan dus nog die k*tpompoenen. Daar had echt het hele team, behalve de supervisor (maar die zat altijd in zijn tractor bij dit onderdeel), een hekel aan.

Nou interessant he, dat ik jullie op de hoogte heb gebracht van de werkwijze van het meloenplukken. Misschien komt deze informatie je nog eens van pas :P!

Het was dus geen pretje voor het lichaam. De eerste 2 dagen leek m'n rug wel gebroken, de eerste 4/5 dagen deden mijn benen zo'n zeer dat ik op een gegeven moment dacht een rolstoel nodig te hebben en je vingertoppen verharden helemaal (komt gewoon eelt op, zit er nu nog, dus ze zijn nog steeds deels gevoelloos). Een aantal dagen heb ik met tape over m'n vingertoppen gewerkt. Gemiddeld werkten we 9 uur per dag, waarbij we om 6.00 begonnen (was weer lekker om 5.00 uur opstaan elke dag) en rond 15.30 uur klaar waren (2 pauzes per dag). Ik zat wel in een relaxed hostel met 3 anderen op een kamer en eigen badkamer voor de kamer. Op mijn kamer zat een Bulgaars koppel. Die zijn hier 4 maanden om puur te werken. Ze waren studenten in Bulgarije. Van $2000,- (ongeveer 1200 Euro) kunnen zij een jaar leven in Bulgarije! Dus als je nog ergens goedkoop wilt wonen. Maar of het er verder zo leuk is... In elk geval waren ze erg aardig! Het blijft interessant om mensen uit allerlei landen te ontmoeten en door de vooroordelen heen te zien.

Ik had nog de laatste avond in Kununurra een muis in mijn bed! Ik wilde iets van onder mijn kussen pakken en toen schoot het mormel er vandoor. De eigenaar van het hostel heeft vervolgens een muizenval geplaatst. Arm beestje... (maar toch liever niet in mijn bed!).

 

Woensdagnacht ben ik met de nachtbus van Greyhound terug gekeerd naar Broome. Ik had woensdag nog gewoon gewerkt, want ik wilde vooral geen tijd verdoen in Kununurra. De bus was weer eens uiterst comfortabel. Geen beenruimte en ze kennen hier dus geen royal class. Gelukkig had ik wel weer 2 stoelen voor mezelf. Voor de Aziaatjes lijkt het overigens geen enkel ongemak op te leveren. Die weten zich altijd weer op verbazingwekkende manier op te vouwen (zeker door hun expertise in de origami-kunst), zodat ze uiterst comfortabel liggend op 2 stoelen weten te slapen. Op zulke momenten is het dus een voordeel om klein te zijn. En ik hier een stuk langer dan gemiddeld, dus die stoelen zijn niet voor mij, en vele Nederlanders met mij, gemaakt... 

 

Sinds donderdagochtend (euhm, gisteren dus) ben ik weer terug in het uiterst relaxte Broome. Ik vind het nog steeds een leuk plaatsje. Beetje rondhangen op het strand en zondag ga ik voor 2 weken de cuiseboot op. Kijk op: www.kimberleyquest.com om te zien wat dat voor cruises zijn. We varen eerst 7 dagen omhoog langs de kimberley's, een van de meest ontoegankelijke gebieden ter wereld vol gorges etc. waar we vanaf de zeekant hier en daar wat toegang toe hebben. Na zeven dagen worden de oude passagiers (in totaal 18) naar land gebracht per helikopter en de nieuwe passagiers worden per heli aan boord gebracht. Dan varen we weer terug naar Broome. Ik heb er superveel zin in! Ook wel spannend natuurlijk... Ik moet dus de hutten schoonmaken en de chefkok helpen met het ontbijt en de afwas, maar ik werk geen hele dagen. Ik kan gratis mee op de excursies die ze voor de gasten hebben en ik krijg m'n accommodatie (een gedeelde hut met de schoonmaakster, wel met eigen badkamer) en eten dus gratis. Niet betaald, maar de ervaring lijkt me onvergetelijk! Dit is de manier om wat van de Kimberley's (een enorm gebied, 2x zo groot als de U.K., dacht ik gelezen te hebben, gelegen tussen Broome en Kununurra) te zien. Dus dan zullen jullie weer even niets van mij horen. 26 juni ben ik als het goed is weer terug in Broome, dus dan zal ik wel weer eens wat schrijven rond die tijd. Tot dan zou ik zeggen: het gaat u allen goed!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer