Gezellig tussen de gaastra's!

Hier dan eindelijk weer eens een berichtje uit het nog altijd gezellige mAnzère! Vorige week was het hier in het Zwitserse Biggekerke bomvol Nederlanders (nu nog een beetje, maar minder gelukkig) in te delen in twee groepen: kakkers en paupers. Ik moet wel zeggen dat ik me met al die houterige klungels (van sommigen vraag je je echt af, of ze er nou werkelijk lol in hebben om zich met een angstblik in de ogen van de ijzige, zwarte piste te af te storten) ineens een bijna superskiër voelde op de piste. Eindelijk werd ik eens niet constant ingehaald, maar haalde ik in! Al zegt snelheid dan helaas weer niets over skitechnieken... Nou goed, ik ben zelf dus ook niet de allerbeste skiër, zeker niet vergeleken met al die fanaten die hier als instructeur voor de organisatie werken.  

 

Deze week hebben we hier een soort van Ophrah Winfrey-projectje: een groepje kinderen uit Nigeria. Echte Afrikanen :P! Ze zijn wel cool. Het zijn er maar twaalf en ze hebben verschillende leeftijden. Het is wel ineens stil in de chalet (tja, hoe meer mensen hoe meer vreugd?), want voor zo weinig kinderen, zijn er ook maar weinig instructeurs etc. nodig, dus afgelopen week zijn er dan ook verschillende mensen vertrokken. Helaas, m.b.t. de meesten. Dat betekende wel de nodige afscheidsfeestjes ;)! En daarvoor zijn we in de veilige omgeving van de chalet gebleven. Daardoor heb ik wel alle carnaval-activiteiten in het dorp gemist (maar dat is toch meer wat voor de Brabanders en Limburgers). Maar het was leuk in de bar hier, de programmamanager (ja, die van mijn stokken, ik ben er nog steeds niet overheen) maakt geweldige cocktails!

 

Gisteren is dan ook Tiina vertrokken, mijn Finse collega en roommate. Ik heb besloten de kamer maar eens een flinke schoonmaakbeurt te geven, want ik was die meterslange rood(geverfde) haren overal helemaal zat! Er kwam een soort van dode, rode muis uit de gootsteen... iehhh! Ik vind het echt héérlijk om de kamer weer voor mezelf te hebben. Het is gewoon een te kleine kamer (volgensmij is het echt maar iets van 9 vierkante meter) om te delen met iemand waarmee het wel eens heel regelmatig botst. 

 

Binnenkort is hier niet veel meer te beleven (op de paar dagen na dat de skishopeigenaresse wat vrienden in de chalet stopt voor haar verjaardag). Ik heb dan zelfs enkele dagen vrij, waarin ik hoop wat rond te kunnen reizen door Zwitserland. Wel jammer dat Zwitserland relatief duur is. Voor de grap ging ik vluchten checken naar het buitenland en dan zie je dat je nog goedkopere tripjes naar een ander land kunt maken, maar goed. Ik heb hier trouwens wel al wat van de Zwitserse tradities mee gekregen, want een enkele keer eten we wel eens fondue of Raclette. Raclette vind ik verschrikkelijk! Wie wil er nou een gesmolten, vette kaas in achterlijke hoeveelheden over aardappels eten? En ik zie al helemaal voor me hoe die kaas weer stolt in je darmen en daar voor de rest van je leven vastgebakken blijft zitten, bah! En wat voor leuks hebben die Zwitsers nog meer? De koekoeksklok!?! Gelukkig zijn hun bergen best mooi, dat maakt weer veel goed :)!

 

Ps. Nog een opvallend feit: ineens kan ik mijn tenen aanraken als ik uitgestrekt naar de grond buig. Dat is voor het eerst in m'n leven (zie hier, ik ben dus ook een houten plank)! Maar komt het nou door die leuke werkactiviteiten hier, het bergopwaarts/afwaarts wandelen of het skiën? Is het niet interessant!?

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer