Let it snow, let it snow, let it snow!

Hehe, eindelijk zal ik weer eens proberen om even (heel snel, want ik zit al m'n internettijd te verbruiken voor e-mails) een verhaal te typen. Nou, we hebben dus hard sneeuw nodig, want de afgelopen week leek het net lente hier. Nu is het dan wel weer kouder, maar nog steeds is er geen nieuwe sneeuwval.

 

Terwijl ik hier zit stuurt het ene na het andere familielid me tijdschriftartikelen over Australië. En bedankt, is dat een hint dat ik maar weer nog wat verder weg moet gaan? Nee hoor, ik vind het hartstikke leuk om post te ontvangen van de mensen waarmee ik me het meest verbonden voel, hehe (slijm slijm). Ook bedankt voor de mensen die toch nog de moeite hebben genomen om wat in m'n gastenboek te schrijven (ik dacht er al aan om maar m'n hele site te sluiten i.v.m. de magere reacties tijdens deze schrijfperiode). Ja Martijn, het is ongelooflijk, maar ik weet toch nog wie je bent hoor! Leuk om zo spontaan wat van iemand te horen! Veel plezier in Bonaire, als je daar nog bent, en de groeten aan Judith en haar familie.

 

Na de doldwaze TACKers-week met de transplant-kinderen heb ik me aan me voornemen gehouden om me met voornamelijk met skiën bezig te houden en aan een gezonde nachtrust toe te komen. Helaas werd ik toen eind van de week (dus dat was het weekend voor afgelopen weekend) alsnog ziek. Het werk heb ik nog net kunnen uitvoeren, zwaar onder verdoving van allerlei pijnstillers... En om het werken heen heb ik drie dagen alleen maar op bed gelegen. Enfin, vorige week heb ik dan weer het normale patroon opgepakt en een goede combinatie gemaakt tussen skiën, uitgaan en slapen. Voor zover er nog te skiën valt in deze papsneeuw... 't Is triest! Ook waren m'n skistokken ineens verdwenen... Ik alsnog de berg op met geleende, te kleine skistokken van iemand anders en op de berg heb ik elke skileraar van onze organisatie op z'n stokken gecontroleerd (de meesten skieden trouwens uit veiligheidsoverwegingen zonder stokken aangezien de groep kinderen uit Bahrein niet zoveel van skiën met stokken begreep!). Maar goed, niemand had mijn stokken. De enige die ik niet gezien had was de programmamanager, maar die leek me niet verdacht (ik bedoel, managers worden toch enigszins geacht waarden en normen te hebben en het goede voorbeeld, zij zult niet stelen, te geven). Hoe kan een mens zich vergissen... Diezelfde avond vroeg ik enigszins voor de grap aan onze chefkok of hij die ochtend wat verdachts had gezien bij onze skischuur aangezien hij daar regelmatig een sigaret rookt. Toen vertelde hij dus dat hij de programmamanager met alleen stokken naar buiten had zien komen... Ik dacht echt dat hij een grapje maakte, totdat hij zelfs de kleur van mijn stokken (een prijs voor degene die weet hoe vaak het woord stokken in deze alinea voorkomt!) juist benoemde! Nou goed, de programmamanager (ook een leuk woord voor galgje, misschien hoort er trouwens een streepje tussen???) gaf gelukkig toe de dief te zijn. Vervolgens heeft hij alsnog drie dagen m'n stokken gebruikt (ik kon toch niet skiën afgelopen weekend, want weer twee changeover dagen achter elkaar) en vervolgens is hij ze nog voorgoed verloren ook! Nu heeft hij wel voor mij nieuwe stokken gehaald bij de skishop gelukkig, dus dat is ook weer opgelost!

 

We hadden dus een groep uit Bahrein afgelopen week. Inmiddels zijn alle Abdullahs weer vertrokken. Bij vertrek deelden ze cadeautjes uit aan de stafleden. De meesten kregen een moskee alarmklok. Dan hoor je dus in plaats van een alarm een imam schreeuwen. Volgens mij wil je dan echt gelijk je klok uit het raam gooien/met een hamer in elkaar slaan (en een ochtendhumeur lijkt me ook gegarandeerd)! Een enorm kitsch-ding in elk geval. Nou goed, ik heb al genoeg moskeeën gezien in Nederland, dus ik was blij dat ik en mijn kamergenote/collega Tiina gewoon een paar flesjes bier kregen in plaats van zo'n achterlijke klok. Alcohol komt hier veel beter van pas. Eind goed, al goed!

 

Ps. Broertje, als je nog op tijd aan je visum komt, wens ik je heel veel plezier op je stage!!! Wie weet kom ik je nog wel opzoeken!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer