Mijn verjaardag etc.

Vandaag vlieg ik dus naar Melbourne. De afgelopen dagen waren leuk, interessant en helemaal niet saai om door te komen. Dinsdagavond (nadat ik toen dus op internet had geschreven) werd er een briefje op het prikbord in het hostel gehangen waar ze appelplukkers vroegen. Dat leek mij en nog 2 kamergenootjes- Koreaanse en Duitse - wel wat. Dus wij belden 's avonds en toen kregen we iemand aan de lijn die zei dat we de manager moesten bellen, maar dat het daarvoor te laat was. Maar wij hoorden van de hostelmanager dat een ander meisje de volgende dag om 7.00 uur zou worden opgehaald, dus we dachten; "Laten wij ook maar op goed geluk om 7.00 uur buiten gaan staan". Ze hadden immers mensen nodig... Woensdagochtend stonden wij dus klaar en de manager haalde ons op en ze was supergelukkig met extra mensen! Ze zei ook dat we haar best 's avonds laat nog hadden mogen bellen... Dus toen heb ik woensdag (mooi weer) dus een dagje appels geplukt. Helaas is het ook bij 1 dag gebleven, want het verdiende echt helemaal niets. Ik verdiende nog minder dan de helft van wat ik op een dag werken in Mildura verdiende. We werkten met 4 meiden in een team en je krijgt betaald per 'bin'. Die bin is groter dan een badkuip en je hebt 25 zakken nodig om 1 bin te vullen. Je werkt dus met een zak die voor je hangt, met kruisbanden op je rug die lekker aan je nek en schouders trekken (2 dagen spierpijn gehad erna). Ook heel dubbel dat ze je vooraf vragen of je nek- danwel rugklachten hebt, want als je dat van tevoren nog niet hebt, dan heb je dat wel daarna. Ook mag je een papier tekenen waarop je expliciet moet vermelden aan wie je wilt dat je geld gegeven wordt als je komt te overlijden... Tja, je staat wel op een 2 meter hoge ladder! Terug naar de zak, die is dus ook enorm. Als je zo'n zak helemaal vult, kun je bijna niet meer van de ladder af. Trouwens, mijn probleem was nog niet zozeer het op de ladder staan (had alleen de eerste keer knikkende knietjes, maar het went zeer snel!), maar wel het op de grond voortbewegen. Dan struikelde ik weer bijna over de poten van die ladder of ik gleed uit in de appelprak van alle rotte, naar beneden gegooide appels... Het was een leuke ervaring! Op zicht is het werk niet eens zo zwaar, maar qua geld schiet het gewoon niet op. En ik denk dat we gewoon het meeste tijd hebben verloren met het zeulen en juist plaatsen van die stomme ladder. Ik kwam er regelmatig achter dat ik toch net niet bij de appels kon, als ik dus al bovenaan die ladder stond... Ik mis (ruimtelijk) inzicht!

 

Donderdag was ik dus jarig en ik was eigenlijk wel blij ook, dat ik toen dus niet hoefde te werken. Het weer was al weer goed! 's Morgens belde en smste meerdere familieleden ('s avonds trouwens ook nog), dus dat was wel leuk. Ook nog bedankt voor de reacties van anderen over de mail! Met twee kamergenoten, Anne Cecile en Sophie uit Belgie, ben ik naar de Gorge gegaan om een beetje in de zon te liggen. Zij hadden cake mee van een Duitse kamergenoot (waarmee ik gisteren appels had geplukt). Zij had de cake voor mijn verjaardag gekocht, maar helaas moest ze zelf onverwachts al vertrekken de avond ervoor voor ander werk, dus ze had de cake aan de anderen gegeven. 's Avonds na het eten hebben we mijn cake (ik had er dus ook een gekocht) gegeten met 5 kamergenoten die ook al langer op de kamer zijn (kamer voor 6, maar een persoon wisselt elke dag); Anne Cecile, Sophie, In Nam (uit Korea) en Steffi uit Duitsland (en ikzelf dus). Ze gingen ook nog voor me zingen en In Nam had zelfs een cadeautje; een sleutelhanger met daaraan een poppetje in Koreaanse klederdracht! Ik had toen dus best een verjaardagsgevoel! Daarna zijn we met z'n vijven uitgegaan. Helaas ging een vage, Duitse gast uit het hostel ook mee. We hebben nog geprobeerd hem kwijt te raken (wel gemeen eigenlijk), maar dat lukte niet... Ach ja, had hij ook nog eens een excuus om uit te gaan. We gingen kijken in de Ierse pub. Daar was alles versierd voor St. Patrick's Day. Dat is een Ierse feestdag op mijn verjaardag. Alles met klavers en groen natuurlijk en er was een band Ierse liederen aan het spelen. Wel veel dronken Ieren natuurlijk, maar dat maakt ook geen verschil, want wanneer zijn die niet dronken? De pub was heel vol, dus toen gingen we even naar de Britse pub, waar dus niets te beleven viel, ook al deden ze net alsof ze ook St. Patrick's Day vierden. Weer terug naar de Ierse pub, waar het inmiddels wat rustiger was. Als laatste zijn we nog naar de 'Saloon' gegaan. Klinkt cowboy-achtig, maar het is de superhip gestylde universiteitsbar hier. Daar waren weinig mensen, maar er speelde een reggae-band (heel gaaf! Ik weer blij!), dus ik kon eindelijk weer eens dansen! Helaas hield de band er om 2.00 uur al mee op (en toen waren wij er net 3/4 uur), dus toen zijn we maar naar het hostel gegaan. Het nachtleven begint hier vroeg en eindigt vroeg. Het was een zeer geslaagde verjaardag! Veel beter dan ik verwacht had. Ik had dan ook wel geluk met m'n kamergenoten. We waren een goed team! Maar misschien moet ik gewoon elk jaar m'n verjaardag in het buitenland vieren? Wie wil me sponsoren :)??? Ik wil nog naar Zuid-Amerika, Canada en wat Caribische eilanden graag...!

 

Gisteren eerst uitgeslapen. Niet zo veel bijzonders gedaan. Beetje rondgehangen in het hostel. 's Morgens hebben we nog als ontbijt de overgebleven cake opgegeten met z'n allen! Aan het einde van de middag zijn Steffi en ik de zigzag-walk naar de Gorge gaan lopen. Mooi, maar vermoeiend. Ik wilde ook nog naar het powerstation, dus dat was nog een extra wandeling, maar het was wel de moeite waard. Alles bij elkaar hebben we ruim 2,5 uur gewandeld. Terug in het hostel hebben we samen gekookt en daarna nog lang zitten kletsen met iedereen op onze kamer. Ze besloten me nog een plastic bord te geven voor mijn verjaardag (wat ze over hadden van hun campingaankopen, maar toch) en daar hebben ze allemaal wat op geschreven. Nu loop ik dus ook nog met een plastic bord in mijn toch al zo overvolle rugzak. Misschien neem ik een foto ervan en dan gooi ik het weg, gna gna. Nee hoor, dat is zonde van het aandenken, dus dat zal ik niet doen!

 

Helaas weer geen foto's op de site vandaag, want het werkt toch niet hier in de bieb met de CD. Het blijft een beetje lastig. Veel computers geven geen toegang tot CD's, kabeltjes e.d. Misschien in augustus als ik thuis ben??? Geniet van de lente!

 

Laura.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer