Spaans aandoende plaatsjes en zo

Hier zit ik dan op Magnetic Island. Dat is een klein eiland voor de kust bij Townsville in Queensland (paar uur onder Cairns). Vandaag heb ik paard gereden! Dat was erg gaaf! (En erg duur...). Het was een rit van twee uur door het (tropische) bos en over het strand. Het paard waarop ik reed, heette 'Forehead'. Ik vroeg aan een meisje dat op de ranch werkte of ze wist waar die naam vandaan kwam, maar dat wist ze niet. Ik had namelijk al optimistisch bedacht dat misschien wel iedereen eraf viel op z'n voorhoofd. Maar dat was de reden niet, want het was een prima paardje. Wel gek, om ineens weer te rijden. Stap, draf en galop. En nu voelde ik pas weer wat een enorme work-out het eigenlijk is om paard te rijden. Weer allerlei ongebruikte, lui geworden spieren laten werken. Iedereen die beweert dat het een luie sport is, heeft dus zwaar ongelijk. Het paardrijden op zich was ik trouwens niet verleerd gelukkig dus ik kon gewoon mee met de gevorderden. Dat was leuk, want het was maar een klein groepje van 5 mensen, terwijl de middel-groep en beginnersgroep veel groter waren. Eenmaal bij het strand aangekomen deden we eerst een leuk galopje, waarna de paarden werden afgezadeld en wij tot in onze bikini's stripten. Dan weer het paard op en de zee in! Dat was me ook wat! Die paarden gingen dus echt wel diep! Ze zwommen bijna... Dan al die Nederlandse schijtpaarden die niet eens aan de waterkant willen lopen. Maar Australie is een stoer land, en ook vrijwel alle mensen en dieren zijn stoer. Er was wel enkele deining van de golven en dan voelde je het paard onder je een stukje opzij 'schuiven'. Dat was wel een gek gevoel, de eerste keer, gleed ik bijna van het paard af toen dat gebeurde! Maar ja, als je zelf in de zee staat en er komt een golf aan, kun je ook niet altijd je voeten vast in het zand houden. Het was dus een erg gave, bijzondere rit en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Nou weer een lekker uitgebreid stuk over paardrijden (ja, ergens ben ik misschien nog steeds een paardenmeisje). Helaas voor de mensen die daar niets aan vinden.

 

Maandag ben ik uit Cairns vetrokken. Toen was het al enigszins bewolkt. Ik ging eerst naar Mission Beach. Klein plaatsje, maar wel met een zeer mooi stukje strand wat bijna gelijk aan het regenwoud grenst. Dus prachtige, tropische plaatjes met palmbomen langs het strand (en niet netjes aangepland). Maar ja, maandagavond begon het al te regenen en dinsdag heeft het niets anders gedaan dan regenen dus ik kon geen kant op in Mission Beach. Heel triest :(! Ik had dan ook enorme zelfmedelijden dat mijn oostkusttrip zo begon en ik was nog verkouden ook! Woensdag regende het nog steeds, dus ik had maar besloten naar Townsville te gaan, aangezien dat wat groter is en er dan in elk geval meer activiteiten onder een dak te doen zijn. Ik heb trouwens een buspas van Cairns naar Sydney (van noord naar zuid langs de oostkust) die anderhalve maand geldig is en waarmee ik kan in- en uitstappen waar ik wil, voor de mensen die willen weten hoe ik nu reisl. Zo ben ik lekker onafhankelijk van anderen en kan ik doen (en vooral laten) wat ik wil! Woensdag met die regen zat ik dus 4 uur in de bus en daar was ik eigenlijk maar blij mee ook. Droog en ze draaien nog een film ook.

 

Donderdag begon het toch weer enigszins op te klaren. Ik had al mijn hele oostkusttrip in het water zien vallen, maar dat was dus iets te dramatisch voorgesteld... Beetje gewandeld langs de boulevard van Townsville. En dat is dus net alsof je in Spanje loopt. Alles mooi aangelegd, rijtje palmen er langs... Waar hebben we dat eerder gezien? Inderdaad! Maar het is toch best leuk al is het eigenlijke centrum van Townsville weer lekker Australisch kansloos met veel zwerfachtige figuren, verslaafde aboriginals (de backpackers die ze hier voor het eerst ontmoeten, krijgen gelijk een slechte indruk) en mensen die er niet erg opgeleid uitzien. Gisteren ben ik dus naar Magnetic Island gegaan. Inmiddels weer volledig zonnig, maar wel wind (en de avonden zijn koud hier aan de oostkust). Er was nog een Duits meisje mee dat ik kende uit het hostel in Townsville, maar zij kon maar een dag blijven, omdat ze een duikcursus zou gaan doen de volgende dag. Samen hebben we een aantal wandelingen gedaan. Erg mooie, verlaten baaien en ik heb eindelijk een koala in het wild gezien! Dat was wel het hoogtepunt gisteren. Echt grappig beestje! Ik zou ook wel zo'n lui leventje willen leiden!

 

Hier aan de oostkust zit dus wel een ander soort backpackers. Dat is niet altijd fun, maar gelukkig zijn er ook nog wel mensen te vinden waarmee ik meer verbondenheid voel. Ook voel ik me hier bijna een soort ervaringsdeskundige op backpackersgebied, omdat ik nog niemand ontmoet heb die al ruim 9 maanden aan het reizen is (al zijn die er natuurlijk wel, voordat straks allemaal mensen gaan schreeuwen dat ze langer reizen) en op plaatsen is geweest waar ik geweest ben (en die zijn er niet, gna gna gna, want wie heeft de Kimberley vanaf het water gezien? Misschien een enkeling). De meesten hier zijn "net" begonnen in Sydney en reizen omhoog langs de oostkust. Ik krijg ineens allerlei vragen van hoe ik vanalles heb aangepakt en zo. Dat is wel grappig, maar soms heb ik helemaal geen zin om alles voor de zoveelste maal te vertellen. Dat is ook zo'n nadeel; altijd weer dezelfde praatjes houden, bijna elke dag wel, met mensen die je ontmoet. Verder ook veel Nederlanders hier. Nu ben ik me ook goed bewust van het feit dat ik over 4 weken al weer thuis zit en daarover heb ik een dubbel gevoel. Ik ben blij als ik uit de hostels ben, maar verder zal ik dit land toch wel vreselijk gaan missen. Ik ben zo gewend aan die vrije lifestyle hier. Ik kan doen en laten wat ik wil. Zie verschrikkelijk veel, maak bijzondere dingen mee. Het is meestal interessant en ik heb vooral geen heimwee naar Nederland. Ik kreeg 2 Viva's van een Nederlands meisje en toen sloeg de schrik me nog meer om het hart. Nou las ik de Viva wel eens voordat ik weg ging, maar nu drong het ineens zo tot me door dat het eigenlijk zo'n truttig, burgerlijk blad is, maar zo is eigenlijk een groot deel van Nederland (en nee, ik zeg niet alle Nederlanders). Help!!! En de vraag die iedereen stelt; "Wat ga je doen als je terug bent?". Bij deze het antwoord: Geen idee, hopelijk weer snel weg uit Nederland! So, what's next??? Misschien een andere cruiseboot ergens?

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer