Under down under

Hallo daar!

Mijn laaste dagen in Melbourne waren goed. We hebben dus een BBQ gehouden op een camping in Noord-Melbourne waar de ouders van een Nederlanse jongen uit het hostel stonden. We waren met een stuk of 10 mensen. Allemaal Nederlands op een Amerikaan/Australier na. We hebben echt veel vlees gegeten! Zondag (dit was allemaal niet afgelopen weekend, maar het weekend daarvoor) zijn we met ongeveer weer dezelfde groep naar het festival in St. Kilda aan het strand gegaan. Dat was echt gaaf! Het was goed weer, zonnig maar niet te heet en er hing een goede sfeer. Overal bands en eettentjes en je kon gratis naar alle optredens luisteren! Toen we 's avonds terug de stad in gingen waren we precies op tijd voor het vuurwerk van het Chinese nieuwjaar. Dat werd afgestoken vanaf een boot op de Yarra rivier. Was wel bijzonder! Terug in het hostel besloten Bram en Mark nog eens pannenkoeken te gaan bakken voor de groep en zo zaten we dus om 0.00 uur nog pannenkoek te eten. Daarna ben ik nog met een paar mensen blijven zitten en hebben we de overgebleven wijn van de BBQ opgedronken. Het was dus een mooie laatste dag en avond in Melbourne.

Vorige week maandag vloog ik dus naar Tasmanie. Ik vloog met Regional Express (REX), al een belevenis op zich... Bij hun douane moest ik mijn handbagage openen, want ze hadden blijkbaar iets raars gezien op de scan. Dat was voor het eerst, na al die internationale vluchten die ik gehad heb en ik had precies dezelfde spullen in m'n tas. Ze controleerden de ringband in m'n organizer en ze opende m'n make-uptasje (gaat zo'n mens vervolgens lekker doorheen graaien) waarin een metalen spiegel de oorzaak bleek. Maar dat was nog niet alles, nee, als terrorist in spe kreeg ik ook nog een explosieventest waarbij ze met een soort van stofzuiger over je lichaam en tassen gaan. Maar alles was in orde, pfuh, en dat allemaal voor een domestic flight. Toen het toestel eindelijk klaar was, moesten we achter de piloot aan over het vliegveld om in te stappen. Het toestel was een soort vliegende luchtbus voor maximaal 45 mensen (en nu was het maar halfvol). Over de stoelen zaten schapenvachten... Zeker om het een Australisch tintje te geven of zo?! Bij het opstijgen en landen leek het toestel wel dronken (of het was de piloot, maar ik denk het niet want eenmaal in de lucht vlogen we wel in een rechte lijn). Het was dan ook voor het eerst dat ik misselijk was in een vliegtuig bij de landing in Devonport, maar ik kon alles nog binnenhouden. Op Devonport reed de bagagekar gewoon een hal in en vervolgens mocht je zelf je bagage van de kar halen. Niks geen bagagebanden, zo klein was het (nog kleiner dan het vliegveld op Bonaire, maar ja, daar moet dan ook de KLM nog kunnen landen en hier niet).

Ik ging naar Tasman House. Een tot hostel omgebouwd ziekenhuis op een heuvel in Devonport. Vage mensen daar... Er woonden allemaal wat oudere werklui daar en verder zaten er bijna alleen maar Aziaten. Ik zat op een kamer met drie Aziatische meisjes, dus dat ging wel. De volgende dag, dinsdag, werd ik opgehaald door Under down under tours. We waren met 15 mensen en ik herkende al gelijk een Duits meisje, Christine, dat ik in december op die BBQ in Sydney ontmoet had waar ik en een paar anderen alleen wat gingen drinken.  Je blijft dus altijd weer mensen tegen komen, maar het blijft onvoorstelbaar. We gingen de eerste dag naar Cradle Mountain, waar we gelijk 2 uur moesten wandelen rond Lake Dove. Was wel de moeite, want mooie uitzichten! Alleen moesten we eind van de middag nog eens 2,5 uur wandelen naar een niet zo bijzondere waterval. Al was daar wel een leuke hangbrug!


Woensdag vetrokken we vanuit Strahan, waar we eerst de zandduinen hebben beklommen. Daarna naar Queenstown, een oud mijnstadje vol vage mensen. De rotsen er omheen waren helemaal kaal door de zure regen en daardoor leek het wel een maanlandschap! We hebben nog een waterval bekeken, dit keer wel een bijzondere, de Franklin River en bij Lake St. Clair hebben we lunch gehouden. in Tarraleah, een dorpje met zes inwoners, hebben we overnacht in een huisje en we zijn 's avonds in de regen (en het was ook al de hele dag heel koud, we hadden beide kachels aan in het huisje!) in een moerasgebied naar het vogelbekdier, Platypus, gaan kijken. Ik zag er alleen niet veel van... Er zwom iets. Het was sowieso de eerste 2 dagen best koud. Ook is de Tasmaanse westkust best ruig. Wel vond ik het erg mooi.
Donderdag gingen we naar Hobart waar we een paar uur zelf mochten rondlopen, maar daarvan heb ik meer dan de helft van de tijd bij de Vietnamees en in het internetcafe door gebracht. De plaats is ook niet zo boeiend, op het havengebied en Salamanca na. Daarna gingen we nog Mount Wellington op, de berg bij Hobart. We hadden goed uitzicht, omdat het deze dag we goed weer was. Je kon over allerlei baaien en heuvels kijken. 's Avonds zijn we nog naar de Ierse pub gegaan, omdat dit voor iedereen behalve voor mij, de laatste avond van de tour was (de meesten waren namelijk in Hobart gestart of ze deden maar een 3-daagse tour). Er speelde een band en er hing een goede sfeer. Wel moest ik al vroeg terug met de laatste bus, want mijn hostel lag buiten het centrum.
Vrijdag kreeg ik dus een compleet nieuwe groep. Dit keer meer groepjes en ook wat ouderen (daarmee bedoel ik boven de gemiddelde backpackersleeftijd, geen bejaarden hoor), dus dat was wel jammer, maar ik kon wel goed opschieten met notabene twee Ierse meiden. We gingen naar Port Arthur, een historisch gebied op een schiereiland, waar nog allemaal resten van de vroegere gevangenis te zien waren. Interessant, alleen miezerde het. We kregen ook nog een boottocht door de baai daar. We hadden een luchstop bij de Remarkable Cave, een grot met een opening naar zee, die daar zeer woest was. We overnachtten in Bicheno, waar pinguins te zien zijn. 's Avonds zijn we op het strand gaan kijken en zagen we inderdaad wat pinguins aan land komen. Zo schattig hoe die beesten lopen!
Zaterdag was weer een wandeldag, maar het was gelukkig supermooi weer! We gingen naar Freycinet National Park (het is wel een beetje een opsomming he, maar ja), waar we een zware wandeling naar Wineglass Bay voor de boeg hadden (veel stijgen en dalen). We kwamen wel uit op een heel mooi, natuurlijk strand met een tropisch blauwe zee waar we even pauze hadden gelukkig.
Later, ergens anders, had de gids nog wat bedacht. We moesten door de zee waden (natte kleding) naar een eilandje vlak voor de kust waar we overdag pinguins konden zien! Ze zaten op meerdere plekken verscholen tussen de rotsen. Was erg leuk om ze bij daglicht te zien (kan ik lekker m'n ouders jaloers maken dat ik ze nu wel gezien heb nadat we in NZ op meerdere plekken naar ze gezocht hadden, maar ze nooit zagen...). Eind van de middag gingen we nog naar een Wildlife-park. Veel beter dan het Featherdale park bij Syndey. Dit was heel natuurlijk. Zelfs de slangen hadden een enorme hoeveelheid ruimte met een soort hek erom heen (geen terrarium). We konden ook de Tasmanian Devil bewonderen. Een verzorger maakte hem voor ons wakker. Krijsen dat dat beest deed. Maar het is een heel komisch dier! De overnachting was in Scamander, bijna direct aan het strand. Daar waren pelikanen te bewonderen.
De laatste dag, zondag, was eigenlijk niet zo interessant. Het weer was weer eens matig en we hebben allerlei watervallen bekeken, maar daarvan had ik er inmiddels al zoveel gezien! Alleen in de morgen hadden we nog aan het strand gekeken in een mooie baai. 's Avonds kwamen we aan in Launceston waar we met de hele groep naar weer de Ierse pub zijn gegaan. Dat was weer leuk en het werd dan ook best laat. Nou dit was de beschrijving van de tour!


Ga nu de was uit de droger halen. Ook boeiend! Vanmorgen vond ik trouwens een kakkerlak half levend op de kamer. Een heel grote, iehh. Gelukkig niet naast mijn bed, maar naast het andere. Ik snap het niet, want het is best een schoon hostel en ik heb geen eten op de kamer (maar misschien had dat meisje dat er vannacht sliep dat wel? hij lag immers ook naast haar bed, maar daar is ook het raam). Bah, er schijnen er wel meer te zitten in Oz, maar dit was de eerste die ik hier zag. De schoonmaker zal er straks wat aan doen, zei hij... Straks maar weer eens kijken of het nog lukt om werk te vinden. Valt vies tegen hier! Gisteren al op drie plaatsen in de stad gevraagd, maar ze hadden niets en voor het fruitplukken hier in de omgeving heb je eigen transport nodig. Ga straks nog maar eens in de stad vragen en anders kan ik misschien gaan Wwoof-en. Dat is werken tegen kost en inwoning. Daarvoor moet ik alleen wel ergens een lidmaatschap vandaan weten te halen en hier zit volgens mij geen agent van die organisatie (wel in Hobart en Devonport, handig). Mocht het hier echt niet lukken, dan ga ik misschien maar naar Hobart of Devonport (maar dat is een saaie plaats) terug. Af en toe is het zwaar om backpacker te zijn, zucht! Ajuus!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer