Vervolg 'roadtrip westcoast'!

Hier de rest van het verhaal:

Dinsdag splitsten we weer op. Timon ging de kustroute weer oppakken, terwijl Reik, Nils en ik richting Karijini National Park gingen. Het was nogal een rijdag in de hitte en pas tegen de avond waren we in Karijini. In het park zijn alleen onverharde wegen, dat schiet dus niet zo op met een personenauto. We moesten nu wel kamperen op een toegewezen kampeerplek. Was echt niets, betalen (maar wel voor 1 persoon minder, want ik heb me even verstopt, haha), geen kampvuur (streng verboden), alleen een komposttoilet en onze alcohol was op. Ja, Australiers zijn alcoholisten, maar als je niet oppast word je het als backpacker ook. Maar inmiddels ben ik weer volledig afgekickt!

Woensdag gingen we eerst zwemmen in een gorge vlakbij de camping. Echt bijzonder! Daarna zijn we naar een andere gorge gereden waar we een wandeling in de gorge hebben gemaakt. Aan twee zijden enorme rotswanden langs een soort rivier waar niet helemaal water instond, want anders kun je er natuurlijk niet meer langs lopen. Met regen moet je bijvoorbeeld zo snel mogelijk uit zo'n gebied, maar nu was het geen probleem. Aan het einde was een natuurlijke poel waar we weer (dit keer half met mijn kleren aan) gezwommen hebben. Het was echt zo mooi! Daarna nog naar een lookout gereden en toen deden we 2,5 uur om 46 km over de onverharde weg het park uit te rijden. Toen was het alweer bijna donker en net uit het park vonden we bij een of andere lookout (er moeten echt miljoenen look outs zijn in Australie) een mooie, rustige plek om te kamperen voor die nacht met weer het gebruikelijk kampvuur (maar nog steeds geen alcohol) en toch een hoop lol.

Donderdagochtend werd ik om 6.00 uur wakker van een groep huilende dingo's! Dat was best een spooky geluid, maar ik kon horen dat ze wel op enige afstand waren. Toch durfde ik m'n tent niet uit om te plassen en later gaf Nils toe dat hij dat ook niet durfde, haha. Ze zijn in principe niet heel gevaarlijk (al is er wel eens een kind dood gebeten), maar ja, het zijn toch wilde honden. En ze blaffen dus niet, maar huilen als wolfen.

Vervolgens zijn we naar Port Hedland gereden aan de kust. Heel lelijk plaatsje. Alles bruin; de huizen, de wegen etc. We zagen een plaatselijk radiostation, radio Mulba en de jongens wilde daar even binnen kijken. Ik dacht dat dat niet zomaar zou kunnen, maar dat kon dus wel (dus gelukkig luisterden de jongens niet altijd naar mij). Ze waren heel gastvrij bij dat radiostation en leken het wel leuk te vinden om bezoek te hebben. Het was maar een kleine studio, maar we mochten overal bij. Hebben we foto's genomen dat we achter de apparatuur zitten etc. 

Verder was de dag niet zo boeiend en vooral heet. We hebben gekampeerd op weer eens een gewone parkeerplaats waar we eerst koeien hoorde loeien bij het donker worden en later weer dingo's hoorden huilen. Ook deze keer bleven ze gelukkig op afstand en hebben we ze niet gezien!

Vrijdagmorgen zijn we op 80 Miles Beach gaan zitten. Een mooi zeer uitgestrekt strand, waar zeer bijzondere schelpen te vinden waren. We hebben echt relaxed heel de ochtend gezond. Daarna gedoucht in het caravanpark. We douchten wel meer bij caravanspark onderweg. Dan moet je wel even zien binnen te sneaken. Wij zijn nooit "gepakt", maar ik hoorde hier van mensen die elk 5 Dollar (niet dat dat veel is maar toch, weer een uur internet :)) moesten betalen, toen de mensen van het park er achter kwamen dat ze alleen maar even kwamen douchen...

Vervolgens hebben we een pokkenend gereden richting Broome en 35 km voor Broome zijn we weer op een parkeerplaats gaan staan. En daar hadden we een mindere ervaring... Er was namelijk een weggetje wat meer de bush in en daar wilde we aan het eind van gaan staan. Ik had al een vreemd gevoel en bleef langer in de auto zitten dan normaal tot Nils me vroeg mee te helpen met het opbouwen van de tenten en Reik was al aan het koken. Wij dus de tenten opzetten. Ineens sprong Reik op met een hoop lawaai (zo'n reactie was abnormaal voor hem). Hij zei dat hij iets sissends had gehoord en dat het onder de auto was gegaan. Een slang dus!!! Nils heeft de slang zelfs nog gezien en ik dacht hem ook te zien, maar ik was al zo in paniek dat ik dat niet zeker weet. Reik scheen steeds met zijn zaklamp onder de auto en we maakten een hoop gestamp e.d. om het beest te verjagen. We hoorden het de bosjes ingaan, maar ze ging niet echt weg. Misschien stonden we wel op haar nest! De jongens hebben de spullen in de auto gezet (alle kookgerei) en toen zijn we weer naar het begin van de parkeerplaats gereden vlak langs de weg (waar inmiddels ook al campers stonden e.d.). Toen zijn de jongens lopend terug gegaan, met veel stampen en lawaai, want het hele weggetje was half bush, om de half opgezetten tenten te halen. Die mensen in de campers zullen wel gedacht hebben... Ik heb gelijk mijn spijkerbroek en dichte schoenen aan getrokken! De hele bush maakte geluid zowel 's nachts als 's morgens (toen kraakte alles net of er een vuur brandde wat er dus niet was). Dat was me even een bijzonder spannende laatste avond!

Zaterdag arriveerden we al vroeg in Broome. Eerst even langs de toeristeninfo en daarna op de weekend-markt gekeken met veel leuke kraampjes met kunst, sieraden, sarongs en veel eetttentjes. Broome is best een leuk stadje. Of had ik dat al geschreven? Erg tropisch! Palmen overal, tropische huizen met veranda's en rood zand langs de wegen. Ergens doet het me ook een beetje aan Bonaire denken...

Toen werd ik naar een hostel gebracht (waar Timon trouwens nog bleek te zitten). Nils ging naar een camping waar familie van hem op vakantie was en Reik bleef maar een beetje met z'n auto rondzwerven. We hebben allemaal weer andere plannen, dus helaas kunnen we niet gezamenlijk verder reizen. Het was erg gaaf, avontuurlijk en bijzonder en nu mis ik het wel een beetje :(. Het was even zo'n ander leven!

Morgen is hier het fenomeen (goed Nederlands?) 'staircase to the moon' te zien. De maan komt dan op boven de zee en door de reflectie op het water lijkt het net alsof er een trap naar de maan loopt. We zullen zien of het werkelijk spectaculair is. Ik moet namelijk toegeven dat Cable Beach, "een van de mooiste stranden ter wereld" volgens de boekjes, net op een Nederlands strand lijkt :P. Nou ja, in elk geval schijnt er een leuke markt te zijn! 

Donderdag vertrek ik naar Darwin. Er is een redelijke kans dat ik rond 10 juni weer terug keer naar Broome. Ik kan namelijk 2 weken mee op een zeer luxe cruiseboot die rond de Kimberley's (de hele regio met gorges etc. boven Broome) gaat varen. Aan boord zijn 18 passagiers (9 hutten), een helikopter en vijf crewleden. In ruil voor schoonmaken en helpen met de afwas etc. krijg ik accommodatie&eten en ik kan mee met enkele excursies. Ik had gisteren een gesprekje bij die organisatie. Ze hadden namelijk een briefje hangen op het notitiebord in het hostel dat ze mensen zochten als 'tucker deckies' (ofwel dekzwabbers???). Het is dan dus wel een werkvakantie :(. Helaas hadden ze voor de eerst komende cruise al iemand anders, maar ik zou 12 juni mee kunnen. Ik ben al in hun schema gezet en het is wel een gouden kans om dat gebied, waar je anders nauwelijks in kunt komen omdat het zeer onbegaanbaar is voor auto's, te zien! Alleen moet ik er weer extra voor reizen, aangezien ik het niet zag zitten om 2,5 week in Broome te blijven hangen... We zullen zien waar het avontuur ons brengt!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer